engeltjes van stof en vilt

Voor de arts-trail maakte ik oa wat engeltjes van keramiek. Engeltjes maken is natuurlijk niets nieuws. Wel erg leuk om te doen.
Mijn behoefte aan kleur is nog in volle gang, dus besloot ik ze daarnaast ook van textiel te maken. Het was natuurlijk makkelijker geweest ze puur van vilt of papier te maken, maar ik wilde er zo graag die heel kleurrijke lapjes stof in verwerken. Na wat pogingen en geworstel met een hoop lijm aan mijn vingers 🙂 , ging ik verder met een andere methode om de randen van de stof goed om het kartonnetje (van het lijfje) te krijgen. Iets bewerkelijker dan ik dacht, dat wel. Toch vind ik ze geslaagd en vrolijk. Alleen al het bezig zijn met die kleuren deed me goed. Vandaar dat ik voor de liefhebbers de maakwijze van deze engeltjes wil delen.

For a recent project I made some ceramic angels. It was fun to do. Later on I wanted to make some angels from fabric as well, as I’m still longing for lots of colour. And fabric can often be so full of colour. It turned out to be a bit more of a challenge to get the fabric the way I wanted it. I struggled a bit with the glue 🙂 . Using pieces of felt for the dress, or even paper would have been easier perhaps than trying to get the dresses out of fabric. Although making little angels (for Christmas) isn’t at all new, I’d like to share the way I’ve made these as I’m happy with how they turned out. 

fijne week … have a lovely week,
Hanneke

Lees verder

vissen verven

Na een aantal moeizame weken (ik ben dus ook wat achter met bloggen) had ik behoefte aan iets vrolijks. Het werden opnieuw goudvissen, maar nu van vilt. Er lag nog een stuk wit synthetisch vilt. Daar heb ik wat visjes van gemaakt.

After a couple of difficult weeks, I needed to do something happy. So I continued with the goldfishes. This time I made them from felt. White synthetic felt.

Voor wie ook een visje wil maken van vilt, dit is het patroon (je kunt op de afbeelding klikken om het groter in beeld te krijgen). Ik heb ze gevuld met schapewol.

If you’d like to make a fish from felt too, see the patron above (you can click to enlarge the image). I’ve filled the fishes with wool.

Nu het leukste, ze verven.

Now the fun part; adding colour.

De kleur die bieten geeft, is niet kleurvast, maar voor dit project vond ik dat niet erg. Ooit wil ik meekrap (rubia tinctorum) of wijnruitwortel (ruta graveolens) proberen om rood te krijgen, maar die heb ik (nog) niet in de tuin. Ik haalde wat bieten op, zette turmeric (voor de gele kleur), zout en azijn (om de kleur enigzins te fixeren, al ben ik daar niet echt in thuis), een pan en de vissen klaar.

I used beetroot for the colour red, even though I know this colour isn’t colourfast. One day I’d like to give dying with with madder (rubia tinctorum) or rue (ruta graveolens) a try, but so far I don’t have them in the garden. And I used turmeric for yellow. A bit of salt and vinegar was used for fixating the colours, however I don’t know much about that.

In de pan gingen water, de in stukken gemaakte biet, wat zout, een scheutje azijn en een theelepel turmeric. En natuurlijk de bleke vissen. De kleur werd vrij vlot intenser.

So I filled the cooking pot with the sliced beetroot, a teaspoon of turmeric, some salt, vinegar, water and of course the pale fishes. The intensity of the colour quickly increased.

Eenmaal het kookpunt bereikt, zette ik de warmtebron uit en liet ze nog heel even staan alvorens ze aan de waslijn te hangen.

When the water started boiling, I turned off the heat. Not much later, they were hanging on the washing line.

Zo in het zonnetje vond ik dat best een vrolijk gezicht.

I like how cheerful they looked.

Maar eenmaal droog zagen de vissen er meer bruinachtig uit (links). Ik besloot er eentje uit te spoelen. Op de draad na, werd de vis (rechts) nu fel geel (ik had achteraf beter een kanarie kunnen maken 🙂 ). Zou het komen vanwege het gebruik van synthetisch vilt? Niet de uitkomst die ik hoopte, maar het was heerlijk om zo met kleur te spelen 🙂 .

When they had dried, the orange had changed to a more brownish colour (left). I decided to give the fish a quick rinse. The thread remained orange, however the fish (right) turned yellow, hmm. Maybe the synthetic felt didn’t hold on to the red of the beetroot? It didn’t turn out the way I had hoped, though I definitely had fun playing around with the bright colours 🙂 .

Ik wens je een hele fijne week, I wish you a very happy week,

Hanneke

kerstversieringen breien

Eenmaal weer aan het breien, kon ik het niet laten verder te gaan. Een beetje vroeg weliswaar, maar ik besloot alvast wat eenvoudige kerstversieringen te maken. Niets nieuws natuurlijk. Tijd genoeg om er ook wat extra te maken om aan wat mensen te geven. Als ik nu toch eens het geduld zou hebben om een trui af te breien 🙂 .

Back into knitting, I decided to make some more small items. A little early perhaps for Christmas decorations (nothing new of course), however it leaves me with enough time to knit some more to give to friends. If only I had the patience to finish a sweater 🙂 .

Als je wil zien hoe deze zijn gemaakt … If you’d like to see how these ones were made …

Lees verder

het huis met de draakjes

Toen Mirthe de drake-eieren in het verlaten nest vond, kon ze deze niet laten liggen. Jonge draakjes opvoeden is niet eenvoudig, maar Mirthe wist ook dat als je goed voor ze zorgt, draken de liefste wezens kunnen worden die je je maar kunt voorstellen. Wat ook gebeurde. En deze werden amper groter dan zijzelf. Wel vol zo, in huis.

Eén eigenschap delen echter alle draken. Ze zijn verzot op alles wat glimt. Zelfs wanneer ze heel klein zijn, kunnen ze zich lang achter elkaar vermaken met kijken naar de fonkelingen op het water. Muisstil zitten ze dan te genieten. Met hun ogen iedere glinstering vangend.

fairytale dollhouse

Zodra hun vleugels sterk genoeg waren om te vliegen, iets wat ze vanzelf leken te leren, vlogen de draakjes graag de omgeving in. Het duurde niet lang voor de eerste van hen terugkwam met tastbare flonkeringen. Kleine glinsterende stukjes glas, mooie steentjes en kralen. Maar ook rijpe bessen en bloemen waar de dauw nog op lag of een blad met een regendruppel. Lang niet alle draken hebben behoefte aan schatten die voor de meesten van ons kostbaar zijn. Vol trots werd ieder nieuw kleinood naar Mirthe’s huis gebracht. En rusten konden ze dan niet eerder totdat het voorwerp uitgebreid werd bewonderd.

fairytale dollhouse  with dragons

Mirthe en de draakjes besloten sommigen van de glinsterende objecten om het huis een plaatsje te geven. Zo konden ze er zelfs in het maanlicht van genieten. Onderwijl de verhalen vertellend over de herkomst van hun schatten.

Mirthe’s vrienden uit het bos komen graag langs in het grote glinsterende drakenhuis. Voor gezelligheid, om samen lekker te eten en ook zeker om ’s avonds naar deze verhalen te luisteren.

Het klavertje wat een van hen vond juist tijdens zonsopgang was een van de speciale schatten. Het zonlicht wat zich op de randen van de blaadjes nestelde, liet er een gouden randje achter.

fairytale dollhouse front

Vallende sterren zien is een, maar ze daarna daadwerkelijk terugvinden in het hoge gras is helemaal een kunst. Een die zelfs lastig is voor draken.

De koperen bel had zich in de schat van een trol bevonden. Natuurlijk waren de draakjes daar alleen terechtgekomen door toedoen van een onverwachte storm. Eenmaal bij de trol had deze hen hulp gevraagd bij het vinden van het voorwerp wat hem angst inboezemde. Draken worden door sommigen nu eenmaal makkelijk in vertrouwen genomen. De draakjes zelf vonden het belletje totaal niet eng, dus hadden ze het van de trol overgenomen en hij was er blij mee geweest.

In een vaasje staat heel onopvallend kersenbloesem. Ver buiten het seizoen. Een van de draakjes kwam er mee thuis nadat hij moeder natuur had geholpen.

fairytale dollhouse detail 1

Niet alle tranen worden gegoten uit verdriet, niet alle uit blijdschap. Niet alle tranen worden liefdevol opgevangen, maar sommigen wel. En enkelen moesten mee naar huis.

fairytale dollhouse detail 2

Het vloerkleed bleef tot een van de vrolijker verhalen behoren. Een tovenaar had er op gevlogen toen hij tot de ontdekking kwam dat het vliegmechanisme niet langer werkzaam was. Vol gemopper had de wijze zich in de top van een boom weten te manoeuvreren en moest daar helaas erkennen dat hij niet verder kon. Het kleed kreeg hij op geen enkele manier weer op gang. Mirthe’s heel gewone bezem en een lichte toverspreuk bleken voldoende te zijn om de tovenaar uit zijn lastige positie te halen. In plaats van een bezem, bevat Mirthe’s huis nu een kleed. Wat niet vliegen kan. En, de belofte dat de draakjes ooit een nieuwe bezem gaan maken. Maar ooit duurt nog wel een tijdje 🙂 .

engeltje van naaldvilt

engeltjes

Engeltjes van naaldvilt zijn leuk om alvast te maken voor kerst, maar ook voor iemand die iets speciaals heeft gedaan of betekend, of juist wat hulp kan gebruiken.

Voor wie zo’n engeltje ook eens wil proberen te maken volgt hieronder de beschrijving van hoe ik ze heb gemaakt. Als je ze zelf wil maken, kun je er natuurlijk van alles aan veranderen. Lees verder