het huis van Liese

het huis van Liese

Bij het maken van een poppenhuis, vind ik het heerlijk om me helemaal in die wereld in te leven. Vaak ontstaan dan ook verhaaltjes. Dit is het verhaal van Liese en haar huis. Ik maakte het huis afgelopen zomer, rond oud en nieuw.

I love making dollhouses. This is Lieses’ house. I made it last Summer. While making the dollhouse, a story popped up.

Wanneer Liese op een morgen wakker wordt, ontdekt ze dat de wind haar huisje in een tweetal boomstronken aan weerszijden van een riviertje heeft getild. Een riviertje genaamd ‘het zuchtende water’. Al snel begrijpt ze waarom het riviertje deze naam draagt. In haar zoektocht naar waar het geluid vandaan komt, sluit ze vriendschap met een waterdraakje. Deze weet precies waarom het water zucht. Op de bodem van het riviertje bevindt zich namelijk een oude kruik, gevuld met verdriet van de mensen die lang geleden daar woonden. Maar de kruik was te oud om de inhoud nog langer veilig weg te bergen en de inhoud lekte langzaamaan het water in. Liese en het draakje slagen erin om de kruik uit het water te tillen en op de kant te leggen. De barst in de kruik is eigenlijk best groot, dus gieten ze zolang de inhoud in een glazen container. Zittend in het zonnetje op de stenen, proberen Liese en het draakje te bedenken wat ze verder kunnen doen. Dan merken ze op hoe het zonlicht, wat vrijelijk door het glas kan stromen, heel langzaam de inhoud liefdevol kalmeert.

Liese woke up one morning and found that the wind had lifted her house onto two old branches on both sides of a little river. The river was called ‘the sighing river’ and soon she found out why. Searching for the cause of the noises, Liese met a little water dragon. The two became friends. The little dragon knew the river well and told Liese why the water often sighed. Underneath the surface lay an old jar, filled with a lot of sadness belonging to people who had lived there long ago. The jar had started to leak. Liese and the water dragon decided to take the jar out of the river. It was too old to contain it’s content any longer. They carefully put the thoughts and sadness into a glass container. While sitting in the sun on the shore, they thought of what they could do next. And then they noticed that the sunlight was lovingly calming what was inside of the glass.

Ik wens je een goede week, ... I wish you a good week,

Hanneke

lente

Het kuikentje is helemaal in orde. De ouders zijn erbij. Nu nog even de schaal nakijken. The chick is doing fine. It’s been taken care of by its parents. All that’s left is checking the egg-shell.

Ik wilde dat ik een methode wist om zulke popjes in de tuin te kunnen laten. I wish I could think of a way of making these dolls ‘garden proof’.

liefdevolle week gewenst … I wish you a week filled with love,

Hanneke

drakeneieren

Afgelopen zomer hebben we een aantal strandwandelingen gemaakt. Het is heerlijk om door dat smalle stuk te lopen waar de golven nog net kunnen komen. Het water kleurt de stenen die in het zand liggen zo mooi. Ik begon me voor te stellen dat niet alle stenen ‘zomaar’ stenen zouden zijn, maar drakeneieren. Eeuwen geleden aan de zee toevertrouwd. Pas uitkomend wanneer ze liefdevol zouden worden verzorgd. Tot nu toe wil dat nog niet erg vlotten 🙂 .

Last Summer we’ve found many eroded stones at the beach. Beautifully colored by the waves. I picked a number of them up. They made me think of dragon’s eggs. I imagined that if someone would take good care of them, they would eventually hatch. So far that hasn’t happened 🙂 .

fijne week … have a lovely week,
Hanneke

het knopen monster

Diep in oma’s knopenla, woont het kleine knopenmonster.
Ik wek hem wanneer ik met de knopen speel.
Eerst geeuwt hij zijn bek wijd open en rekt zich rinkelend uit.
Dan begint hij te vertellen. Hij kent alle verhalen. Iedere knoop heeft weer een nieuw verhaal.
Jouw verhalen ken ik nog niet, zegt hij, wil je me die ook vertellen? En dan begin ik te vertellen …

In grandma’s button drawer, lives a small button monster. I wake him when I open the drawer. When he yawns, he makes the sound of little bells. And then he starts telling. For he knows all the stories. Every button stands for another tale. But your stories, I don’t know yet, he says. Would you like to share them? And then I start telling…

Dank je voor het lezen van het maffe verhaaltje 🙂 . Thanks for reading this silly story 🙂 .

groetjes en fijne week, have a lovely week,

Hanneke