muisje en elfje

Een tijd terug vond ik dit verlaten vogelnestje op de grond in de tuin. Dit weekend maakte ik er nieuwe bewoners voor. (elfje en muisje van naaldvilt en polymer clay).

A while ago I found this little abandoned birds-nest on the ground in the garden. This weekend I finally knew what to do with it. (fairy and mouse are made from needlefelt and polymer clay).

 

denneappelbeestje

De afgelopen weken had ik de mogelijkheid om een hoop op de grond liggende denneappels te verzamelen voor de kachel. Heerlijk. Van een mooi stukje gebroken denne appel kon ik het niet laten een beestje te maken 🙂 .

Over the last couple of weeks I’ve had the opportunity to collect heaps of pine cones from the ground for the wood-burner. From a little piece of broken pine cone, I couldn’t resist making a little animal 🙂 .

Een echte uitleg is het stukje hierna niet. Het vinden van een mooi gevormd stukje denne appel was echt geluk hebben. Ik blijf nu wel mijn ogen open houden voor zulke aparte stukjes 🙂 . De basis is een frame van pijperagers waarop met wol een muisachtig beestje is genaaldvilt. Het beestje kreeg zijn verdere vorm en kleur met wol die qua kleur wel bij de denneappel paste. Het stukje denne appel plakte ik vervolgens met houtlijm op het beestje van naaldvilt. Omdat de randen van het stukje denneappel uitstaken, heb ik daar kleine genaaldvilte bolletjes langs vastgenaaid.

Naaldvilten is een heerlijke manier om dit soort beestjes te maken. (Voor meer uitleg, zie ook andere berichten over naaldvilt.)

First I made a little mouse-like animal from needle felt. I dressed and shaped it with colored wool. On top I glued the broken piece of pine cone. Around the edges of the pine cone piece, I sewed some small needle felted balls. Needle-felting is a lovely way to create little toy animals.

kleine muisjes van naaldvilt

Deze piepkleine muisjes van naaldvilt zijn zowel heel eenvoudig, als lastig te maken omdat ze zo klein zijn. De basis is simpel, net als het speelgoedmuisje van de kat. Niet iets nieuws, wel leuk om mee bezig te gaan. Het enige wat je ervoor nodig hebt zijn een paar plukjes grijze en zwarte wol en een naaltviltnaald.

Tiny needlefelted mice.

Lees verder

wasberen

wasberen

genaaldvilte wasberen … needle-felted raccoons

Ineens had ik zin in het maken van wasberen. Geen idee waarom, heeft ook vast niets te maken met de gestreepte staarten van een paar van de katten 🙂 .

Deze wasberen zijn gemaakt van naaldvilt. Naaldvilten is een techniek waarbij je herhaaldelijk met een speciale naald in ruwe of gekaarde wol prikt. Hierdoor vervilt de wol. Tijdens het prikken kun je de wol vormen. Het lijkt op boetseren met wol. Prik je vaker op een plek, wordt de plek compacter en kleiner. Heerlijk om te doen. Maar pas op, die naaldviltnaald is echt heel scherp.

All of a sudden I wanted to make raccoons. Would it have anything to do with the stripes on some of our cats’ tails perhaps 🙂 ?

These raccoons are needlefelted. Needlefelting is a technique where you use a special needle to prick in the wool and shape it while you’re pricking (or maybe it’s called stabbing, I’m not sure). It’s a bit like sculpting with wool. It’s lovely to do. But be careful; a needle felting needle is really sharp.

Mocht je willen zien hoe deze gemaakt zijn … If you’d like to see how these were made …

Lees verder

mini trolletjes van naaldvilt

trollen naaldvilt
Het was een vol jaar voor de eik. In het najaar was er weinig wind nodig om de vruchtjes uit de boom te laten komen. Vele vielen met een luide knal op het golfplaten dak van de garage. Ik heb er een hoop verzameld om er iets mee te knutselen. Dat werden deze mini trolletjes. In mijn fantasie kon ik me zo goed indenken dat kleine wezentjes over de takken zouden rennen. En met veel plezier wedstrijdjes in werpen zouden houden. Hoe harder het geluid bij neerkomen, hoe meer plezier ze hadden ze hadden.

De trolletjes die ik maakte zijn van naaldvilt. Wil je weten hoe ze zijn gemaakt, … Lees verder

paaskip met kuikentjes van naaldvilt

paaskip met kuikentjes

Niet heel lang meer, dan is het Pasen. In de winkel is voldoende paaschocolade te vinden, daar hoef je niet echt naar te zoeken. Nu valt Pasen in Nieuw Zeeland in de herfst en bij Pasen denk ik toch gelijk aan voorjaar, maar een paashoekje ergens op een tafel vind ik wel leuk.

Fjaal en Aggie

Fjalar en Aggie

Ook een mooie reden om een kip van vilt te maken. Ik ben nu eenmaal gek op m’n kipsels. Wel als vegetarier natuurlijk. De eitjes in het grotere mandje zijn van onze rescue dames Fjalar en Agatha (meestal Aggie genoemd 🙂 ).

Fjaal bij de pompoen

Fjalar bij de pompoenplant

Aggies vleugels waren in het begin vrij kaal. Daardoor (denk ik) fladdert ze vanaf haar eerste dag bij ons niet ’s avonds op de stok, maar slaapt in een strooien nestje er onder. Daar legt ze ook haar eieren.

Aggies ei

Nu zijn er heel veel beschrijvingen over hoe paaskippen te maken te vinden, maar mocht je willen lezen hoe deze gemaakt is … Lees verder

het huis met de draakjes

Toen Mirthe de drake-eieren in het verlaten nest vond, kon ze deze niet laten liggen. Jonge draakjes opvoeden is niet eenvoudig, maar Mirthe wist ook dat als je goed voor ze zorgt, draken de liefste wezens kunnen worden die je je maar kunt voorstellen. Wat ook gebeurde. En deze werden amper groter dan zijzelf. Wel vol zo, in huis.

Eén eigenschap delen echter alle draken. Ze zijn verzot op alles wat glimt. Zelfs wanneer ze heel klein zijn, kunnen ze zich lang achter elkaar vermaken met kijken naar de fonkelingen op het water. Muisstil zitten ze dan te genieten. Met hun ogen iedere glinstering vangend.

fairytale dollhouse

Zodra hun vleugels sterk genoeg waren om te vliegen, iets wat ze vanzelf leken te leren, vlogen de draakjes graag de omgeving in. Het duurde niet lang voor de eerste van hen terugkwam met tastbare flonkeringen. Kleine glinsterende stukjes glas, mooie steentjes en kralen. Maar ook rijpe bessen en bloemen waar de dauw nog op lag of een blad met een regendruppel. Lang niet alle draken hebben behoefte aan schatten die voor de meesten van ons kostbaar zijn. Vol trots werd ieder nieuw kleinood naar Mirthe’s huis gebracht. En rusten konden ze dan niet eerder totdat het voorwerp uitgebreid werd bewonderd.

fairytale dollhouse  with dragons

Mirthe en de draakjes besloten sommigen van de glinsterende objecten om het huis een plaatsje te geven. Zo konden ze er zelfs in het maanlicht van genieten. Onderwijl de verhalen vertellend over de herkomst van hun schatten.

Mirthe’s vrienden uit het bos komen graag langs in het grote glinsterende drakenhuis. Voor gezelligheid, om samen lekker te eten en ook zeker om ’s avonds naar deze verhalen te luisteren.

Het klavertje wat een van hen vond juist tijdens zonsopgang was een van de speciale schatten. Het zonlicht wat zich op de randen van de blaadjes nestelde, liet er een gouden randje achter.

fairytale dollhouse front

Vallende sterren zien is een, maar ze daarna daadwerkelijk terugvinden in het hoge gras is helemaal een kunst. Een die zelfs lastig is voor draken.

De koperen bel had zich in de schat van een trol bevonden. Natuurlijk waren de draakjes daar alleen terechtgekomen door toedoen van een onverwachte storm. Eenmaal bij de trol had deze hen hulp gevraagd bij het vinden van het voorwerp wat hem angst inboezemde. Draken worden door sommigen nu eenmaal makkelijk in vertrouwen genomen. De draakjes zelf vonden het belletje totaal niet eng, dus hadden ze het van de trol overgenomen en hij was er blij mee geweest.

In een vaasje staat heel onopvallend kersenbloesem. Ver buiten het seizoen. Een van de draakjes kwam er mee thuis nadat hij moeder natuur had geholpen.

fairytale dollhouse detail 1

Niet alle tranen worden gegoten uit verdriet, niet alle uit blijdschap. Niet alle tranen worden liefdevol opgevangen, maar sommigen wel. En enkelen moesten mee naar huis.

fairytale dollhouse detail 2

Het vloerkleed bleef tot een van de vrolijker verhalen behoren. Een tovenaar had er op gevlogen toen hij tot de ontdekking kwam dat het vliegmechanisme niet langer werkzaam was. Vol gemopper had de wijze zich in de top van een boom weten te manoeuvreren en moest daar helaas erkennen dat hij niet verder kon. Het kleed kreeg hij op geen enkele manier weer op gang. Mirthe’s heel gewone bezem en een lichte toverspreuk bleken voldoende te zijn om de tovenaar uit zijn lastige positie te halen. In plaats van een bezem, bevat Mirthe’s huis nu een kleed. Wat niet vliegen kan. En, de belofte dat de draakjes ooit een nieuwe bezem gaan maken. Maar ooit duurt nog wel een tijdje 🙂 .