verandering en vleugeltjes

Lieve lezer.

Een tijd heb ik gedacht te stoppen met bloggen. Er gebeurd zoveel in de wereld en ook hier thuis dat ik geen idee meer had hoe verder te gaan met bloggen. En in zekere zin ga ik ook stoppen, hoe moeilijk dat ook voelt.
Maar niet helemaal.
Ik zal bij het begin beginnen. Ons laatste kind heeft de vleugels uitgeslagen. De kamer die nu vrijgekomen is, heb ik ‘ingepikt’ als studio. Ik ben gaan kijken wat de mogelijkheden zijn om deze studio open te hebben voor het publiek en er zelfgemaakte dingen te mogen verkopen. Dat is gelukt en inmiddels is de studio regelmatig open. Gewoon met een bord bij de ingang voor wie langskomt, niet online. Nu wonen we erg achteraf, dus veel aanloop is er niet, maar dat vind ik zelf op het moment wel prettig. Het geeft me de tijd om deze stap in mijn eigen tempo eigen te maken en rustig aan mee te gaan met wat er gebeurd. Want ik vind dit ook wel heel spannend allemaal.
Er gaat echter heeel veel tijd in zitten. Om die reden heb ik besloten om min of meer te stoppen met actief bloggen. Wat ik wel wil blijven doen is patronen en beschrijvingen op dit blogje plaatsen, dingetjes die ik veelal oa ook in de studio aanbied. Deels voor mezelf, zodat ik een patroon altijd bij de hand kan hebben als ik ze nog eens wil maken en deels voor degene die ze ook zelf thuis wil proberen (dit is geen verkoop-blog). Want dat is een van die heerlijke dingen van bezig gaan in de studio; er kan op creatief gebied van alles.

Heel erg inspirerend vind ik ook de site van Ann Wood (AnnWood Handmade) die ik kort geleden tegenkwam. Zij maakt hele leuke dingen en ik werd hier helemaal vrolijk van. Voor wie de site niet kent; deze is echt een bezoekje waard.

groetjes, gezondheid en creativiteit,


Hanneke

Het soort maaksels wat ik wil blijven posten zijn zoals de volgende;


Ik ben al lang geïnteresseerd in vleugels.

Een tijd geleden zocht ik online naar hoe de gaura (een plant met prachtige bloemetjes) goed is te verzorgen. De bloemetjes werden omschreven als lijkend op vlindertjes of elfjes (weet het niet meer heel precies). En inderdaad, als de wind met de bloempjes speelt, lijken ze ook echt te ‘dansen’. Dus wilde ik gaura-elfjes maken.
De gaura-elfjes bestaan uit een stukje bloembinddraad, met daarop een lijfje van naaldvilt, een beschilderde houten kraal, een klein kraaltje en wat meeldraden voor zijden bloemen. De vleugeltjes zijn van vilt. (de volgende 2 afbeeldingen laten zien hoe ze zijn gemaakt)


Vleugeltjes gemaakt van esdoornzaden. Van de (droge) zaden knipte ik het bolletje en plakte de rest met lijm op de rug van het lijfje.

Een ander experiment gaat over doorzichtige vleugeltjes. Ze zijn gemaakt van metaaldraad met daaromheen garen in festonsteek. Binnen dit frame zijn weer wat draden geregen. Bij het elfje links heb ik de vleugeltjes ingesmeerd met vernis, maar dat pakte niet helemaal uit zoals ik hoopte. Het maakte de vleugeltjes wel steviger, maar de vernis vulde niet blijvend de ruimtes tussen de draden. Daar denk ik nog verder over na, of misschien laat ik het ook zo.

De meest recente vleugels horen bij vlinders die ik wil gebruiken voor een project. Hier wilde ik de vleugels dunner hebben dan van vilt en een niet goed werkende lijm hielp mee met een oplossing.

Hier zijn de vleugeltjes eerst getekend op papier, daarna op dun katoen overgetrokken en vervolgens geborduurd. Eenmaal uit de borduurring, heb ik ze ingekleurd met acrylverf en water (vandaar het doorloop-effect), gedroogd en ingesmeerd met transparante lijm. Die lijm was een heel goedkope en plakt niet erg goed, maar blijkt voldoende om de stof na het drogen voldoende stevigheid te bieden. Zo blijven de vleugeltjes stevig en gaan ze niet rafelen. Ik denk dat ik binnenkort zo ook vleugels voor draakjes ga maken (maar dan in een andere vorm 🙂 ).

Uit de stof geknipt en voorzien van voelsprieten (meeldraden voor zijden bloemen) ziet de vlinder er zo uit (linksboven).
Maar zou dit proces niet ook mogelijk zijn zonder het borduren, want daar gaat toch de meeste tijd inzitten? Bij de vlinder rechtsonder zijn de lijnen niet geborduurd, maar van te voren en na afloop getekend met potlood. Van dichtbij vind ik de geborduurde lijnen toch mooier en ook blijven de vleugels iets steviger. Voor wie zelf wil experimenteren, volgt hier de schets voor de vlinder;


veel plezier 🙂

beste wensen voor 2019

Een heel goed, liefdevol en vrolijk 2019 gewenst.
I wish you a good, loving and cheerful 2019.

(eerdere foto’s van een wandeling. Oud en nieuw valt hier in NZ in de zomer)

Dank je wel voor het langskomen op het blog. Ik ben ook heel blij met de fijne reakties op de vorige blogpost, echt heel verwarmend. Aan bloggen kom ik nu nog steeds (tijdelijk) niet toe zoals ik gehoopt had. Dat komt binnenkort weer.
Ik wil je een heel goed en liefdevol 2019 wensen, met een hoop vrolijke momenten.

groetjes,
Hanneke

vogeltjes breien

Het is lente in NZ. En dat betekent dat veel vogels druk zijn met het bouwen van nesten. Ik zie hoe ze met dunne takjes en ander materiaal rondvliegen. Een mooie inspiratie om met restjes wol wat vogeltjes te maken.

It’s spring in NZ. Many birds fly on an off with nesting material. I thought it would be a fun thing to do to knit some birds.
.
Als je ze zelf wil maken … If you’d like to make them yourself

Lees verder

update

 

Lieve allemaal. Het is hier een beetje een rommelige tijd, maar ik wil ook zo graag verder met bloggen. Gewoon weer even een nieuw blogritme zien te vinden. Vandaar dat ik op dit blogje voor een tijdje een beetje terugga naar het bloggen zoals in het begin. Piepkleine blogjes met voornamelijk plaatjes en de comments alleen af en toe open. Dank je wel. groetjes, Hanneke

koffiebezoek

koffiebezoek

Nu kwam deze vlinder niet echt op bezoek. Dit is meer een samengesteld stilleven. Regelmatig verdwaald er een vlinder in de keuken. Ik probeer ze meestal weer naar buiten te krijgen. Maar niet zonder toch even van ze te genieten. Misschien als er een kopje koolkoffie zou klaarstaan?

(olieverf op canvas)

‘up north’

Onlangs samen met manlief een autorit gemaakt. Van Paraparaumu in NZ richting het noorden.

DSC_2133

Via de markt in Otaki (foto toont het station) en langs verschillende groente en fruit zaakjes. Thuisgekomen met een tas vol vers, een mini walnotenboompje en een wilgje. Met die laatste hoop ik over een tijdje manden te (proberen) maken 🙂 .

DSC_2188

Natuurlijk moest de camera mee. Veel foto’s zijn vanuit de auto gemaakt en later via de computer bijgesneden. Ik heb genoten en wil dat delen.

DSC_2136

DSC_2172

DSC_2202

DSC_2195

groetjes

dadeltaart met peer en amandelen

dadeltaart met amandelen en peer

Eigenlijk vind ik dit recept te lekker om niet te delen. Deze is alleen nog gemaakt met peren uit blik. Zodra het hier perentijd is, wil ik het toch graag ook eens proberen met verse peren (hoop dat dat ook goed gaat).

ingredienten;

300 gram gedroogde dadels

200 gram bladerdeeg

de helft van de peren uit een (ongeveer 400 grams) blik

75 gram amandelen

anderhalf ei

60 gram (zachte) boter

1 eetlepel gemalen lijnzaad

bakken

Verder zijn nodig; een oven, een keukenmachine, wat keukengerei, een ingevette lage bakvorm en heet water.

Vet de bakvorm in en bekleed met het uitgerolde bladerdeeg.

De gedroogde dadels heb ik eerst 2 uur laten weken in heet water. Daarna afgegoten en in de keukenmachine gedaan. Daarbij gingen de boter, de peren, anderhalf ei, de fijngehakte amandelen en de eetlepel gemalen lijnzaad (gemalen in een koffiemolentje). Maal en mix de ingredienten in de keukenmachine tot een smeuige massa.

De zoete vulling gaat in de bakvorm met het bladerdeeg. Dan mag de taart 35 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden. Nog even afkoelen en de taart is klaar.

Mocht je het gaan maken, eet smakelijk. Maar als je iets anders gaat eten natuurlijk ook 🙂