het huis van Liese

het huis van Liese

Bij het maken van een poppenhuis, vind ik het heerlijk om me helemaal in die wereld in te leven. Vaak ontstaan dan ook verhaaltjes. Dit is het verhaal van Liese en haar huis. Ik maakte het huis afgelopen zomer, rond oud en nieuw.

I love making dollhouses. This is Lieses’ house. I made it last Summer. While making the dollhouse, a story popped up.

Wanneer Liese op een morgen wakker wordt, ontdekt ze dat de wind haar huisje in een tweetal boomstronken aan weerszijden van een riviertje heeft getild. Een riviertje genaamd ‘het zuchtende water’. Al snel begrijpt ze waarom het riviertje deze naam draagt. In haar zoektocht naar waar het geluid vandaan komt, sluit ze vriendschap met een waterdraakje. Deze weet precies waarom het water zucht. Op de bodem van het riviertje bevindt zich namelijk een oude kruik, gevuld met verdriet van de mensen die lang geleden daar woonden. Maar de kruik was te oud om de inhoud nog langer veilig weg te bergen en de inhoud lekte langzaamaan het water in. Liese en het draakje slagen erin om de kruik uit het water te tillen en op de kant te leggen. De barst in de kruik is eigenlijk best groot, dus gieten ze zolang de inhoud in een glazen container. Zittend in het zonnetje op de stenen, proberen Liese en het draakje te bedenken wat ze verder kunnen doen. Dan merken ze op hoe het zonlicht, wat vrijelijk door het glas kan stromen, heel langzaam de inhoud liefdevol kalmeert.

Liese woke up one morning and found that the wind had lifted her house onto two old branches on both sides of a little river. The river was called ‘the sighing river’ and soon she found out why. Searching for the cause of the noises, Liese met a little water dragon. The two became friends. The little dragon knew the river well and told Liese why the water often sighed. Underneath the surface lay an old jar, filled with a lot of sadness belonging to people who had lived there long ago. The jar had started to leak. Liese and the water dragon decided to take the jar out of the river. It was too old to contain it’s content any longer. They carefully put the thoughts and sadness into a glass container. While sitting in the sun on the shore, they thought of what they could do next. And then they noticed that the sunlight was lovingly calming what was inside of the glass.

Ik wens je een goede week, ... I wish you a good week,

Hanneke

draakjes en een drakenstempel

kersendraakjes … cherry dragons

het delen van een waterdruppel … sharing a droplet of water

Afgelopen week kwam ik ook de foto’s weer tegen die ik eerder had gemaakt tijdens het maken van een drakenstempel. Die vond ik hier ook mooi bij passen.
De stempel had ik gemaakt als cadeautje voor mensen die zelf pepersaus maken. Om bv op een stukje stof te zetten wat over het deksel van zo’n potje saus zou kunnen. Wij kregen van hen ook zo’n potje, en ja, die is scherp 🙂 . Op het etiket hadden ze een vuurspugend draakje getekend en ze hadden de saus heel toepasselijk ‘dragons breath’ genoemd, vandaar het idee van de stempel.

I’d like to share the photos of an earlier made stamp as well. I’ve made this stamp as a gift for people who make their own pepper sauce. To put on a piece of fabric that covers the lid of the jars filled with that sauce.

De basisvorm van een draakje nam ik over op een vel dunne kurk. Die vorm knipte/sneed ik uit het vel kurk en werd op een blokje hout geplakt.

The stamp is made from a thin piece of cork, cut into the shape of a little dragon and glued on a piece of wood.

Zo kwam de stempel er uit te zien voor er verf op kwam.

The stamp before it’s been used.

Van dunne katoen knipte ik een aantal cirkels een paar slagen groter dan het deksel van oude jampotjes. Hierop stempelde ik alvast het draakje. Met geel voegde ik nog wat ‘vlammetjes’ toe. De verf waarmee gestempeld werd is gewone acrylverf.

I’ve cut some circles out of fabric. Slightly larger than the lid of the jars. So the fabric can be folded around those lids. With acrylic paint I stamped the dragon shape in the middle of the fabric and added some yellow paint for the dragons’ ‘fire’.

Een eerste (ja, hoe noem je zoiets eigenlijk?) bestempelde cirkel is af. Klaar om over het deksel van een potje pepersaus gebonden te worden.

This is how the fabric looked when it’s dry and ready to be put on the jars.

Fijne week … Have a lovely week,

Hanneke

tuin, dromen en bellen

het zaaien van dromen — the sowing of dreams

dromend in de tuin — dreaming in the garden

een heel licht draakje — a very light little dragon


vroeg ochtendlicht — early morning light

Het duurde ook maar kort. Mooi was het in ieder geval wel met het opkomende licht. Nog even en het is weer tijd voor de tuin 🙂 .

fijne week — have a lovely week,
Hanneke

drakeneieren

Afgelopen zomer hebben we een aantal strandwandelingen gemaakt. Het is heerlijk om door dat smalle stuk te lopen waar de golven nog net kunnen komen. Het water kleurt de stenen die in het zand liggen zo mooi. Ik begon me voor te stellen dat niet alle stenen ‘zomaar’ stenen zouden zijn, maar drakeneieren. Eeuwen geleden aan de zee toevertrouwd. Pas uitkomend wanneer ze liefdevol zouden worden verzorgd. Tot nu toe wil dat nog niet erg vlotten 🙂 .

Last Summer we’ve found many eroded stones at the beach. Beautifully colored by the waves. I picked a number of them up. They made me think of dragon’s eggs. I imagined that if someone would take good care of them, they would eventually hatch. So far that hasn’t happened 🙂 .

fijne week … have a lovely week,
Hanneke

vriendelijke draakjes

Hi,
Fijn je hier te zien. Ik ben er weer. langzaamaan wil ik het bloggen weer gaan oppakken. Gewoon met wat plaatjes en maaksels. Zo’n start na een lange tijd is toch een beetje spannend, maar het is fijn om weer verder te gaan.
Good to see you. It’s been a while, but I’d love to continue blogging. Just my usual way of blogging, with pictures and things to make. It’s good to be back.
groetjes en een hele fijne week,
wish you a wonderful week,
Hanneke