katten en oostindische kers

oostindische kers (olieverf en acryl op canvas) – nasturtium (oil and acrylic on canvas)
.
Niet alles wat ik onlangs schilderde vond ik even geslaagd, maar met deze ben ik blij. De oostindische kers vind ik sowiezo erg mooi. Buiten gaan we richting de donkerste dagen, maar toch, er bloeien er nog. En wat zijn die kleuren vrolijk. Het (beginnen) schilderen zelf was wel even een ‘overlegsituatie’. Zittijd wordt door de katten gewoon anders geïnterpreteerd. Vooral die laatste (hieronder) was moeilijk te negeren 🙂 .
.
I’ve been painting with oil and some acrylic. Not all of them turned out as I had hoped 🙂 . These I liked most and I love the flower. As we’re heading towards the shortest days outside, I love that there are still nasturtiums flowering in the garden. They are so cheerful. The process of painting itself was a bit of a challenge. The interpretation of me sitting means ‘quality time’ for the cats 🙂 . Especially the last one was hard to ignore 🙂 .
Tom;
“Het ruikt niet naar krant?”
“It doesn’t smell like newspaper?”
.
Zla;
“Water is water en ik heb nu dorst”.
“Water is water and I am thirsty”.
.
Charlie;
“We gaan nu spelen. Ik ben een tijger en jij bent de prooi”.
“We’re going to play. I’m the tiger and you can be the prey”.
.
Noi;
“Prrr prrrrr prrrr”.
.
groetjes – have a good week,
.
Hanneke
het huis van Liese

het huis van Liese

Bij het maken van een poppenhuis, vind ik het heerlijk om me helemaal in die wereld in te leven. Vaak ontstaan dan ook verhaaltjes. Dit is het verhaal van Liese en haar huis. Ik maakte het huis afgelopen zomer, rond oud en nieuw.

I love making dollhouses. This is Lieses’ house. I made it last Summer. While making the dollhouse, a story popped up.

Wanneer Liese op een morgen wakker wordt, ontdekt ze dat de wind haar huisje in een tweetal boomstronken aan weerszijden van een riviertje heeft getild. Een riviertje genaamd ‘het zuchtende water’. Al snel begrijpt ze waarom het riviertje deze naam draagt. In haar zoektocht naar waar het geluid vandaan komt, sluit ze vriendschap met een waterdraakje. Deze weet precies waarom het water zucht. Op de bodem van het riviertje bevindt zich namelijk een oude kruik, gevuld met verdriet van de mensen die lang geleden daar woonden. Maar de kruik was te oud om de inhoud nog langer veilig weg te bergen en de inhoud lekte langzaamaan het water in. Liese en het draakje slagen erin om de kruik uit het water te tillen en op de kant te leggen. De barst in de kruik is eigenlijk best groot, dus gieten ze zolang de inhoud in een glazen container. Zittend in het zonnetje op de stenen, proberen Liese en het draakje te bedenken wat ze verder kunnen doen. Dan merken ze op hoe het zonlicht, wat vrijelijk door het glas kan stromen, heel langzaam de inhoud liefdevol kalmeert.

Liese woke up one morning and found that the wind had lifted her house onto two old branches on both sides of a little river. The river was called ‘the sighing river’ and soon she found out why. Searching for the cause of the noises, Liese met a little water dragon. The two became friends. The little dragon knew the river well and told Liese why the water often sighed. Underneath the surface lay an old jar, filled with a lot of sadness belonging to people who had lived there long ago. The jar had started to leak. Liese and the water dragon decided to take the jar out of the river. It was too old to contain it’s content any longer. They carefully put the thoughts and sadness into a glass container. While sitting in the sun on the shore, they thought of what they could do next. And then they noticed that the sunlight was lovingly calming what was inside of the glass.

Ik wens je een goede week, ... I wish you a good week,

Hanneke

snel gehaakt haasje en schildpadje

Piepklein gehaakt haasje en schildpadje. Little crocheted hare and turtle.

.

Hoi, ik ben er weer. Hoop dat alles goed met je gaat.
Hi, I’m back. I hope everything is okay with you.
.
Fijn om je weer te zien.
Na zo bijna 5 maanden nauwelijks geblogd te hebben is het heerlijk om weer terug te komen, al blijf ik het ook wel wat spannend vinden, zo’n eerste blogje na een hele poos. Ik begin gewoon met een maakseltje van eerder deze week. Ik begon met de schildpad, maar toen leek het me leuk er een haasje bij te maken. Heel klein en snel gemaakt (ik denk dat de schildpad hier echt de snelste is 🙂 ).
.
After hardly any blogging for about five months, it’s good to be back and lovely to see you.
.
fijne week en tot gauw … have a lovely week, see you,
Hanneke
.
Voor de liefhebbers volgt hierna het patroon … If you’d like to make them too …

Lees verder